Bilgi atacağımız adım gibidir. Karanlıkta bir işe yaramaz. Kör bir kişi için nereye vardığının bir önemi yoktur. Cahil bir kişi içinde ne kadar çok şey bildiğinin bir önemi yoktur. Çünkü ister okumuş, ister bir yerlere gelmiş, ister önemli bir konumu işgal ediyor olsun, yeteneğini insanlık yararına kullanmayan kişinin dünyası hep karanlıktır. İnsan hayatı öğrenmeden önce kendini öğrenmelidir. Kendini bilen yani içindeki karanlığa mum yakan kişi hayatı da öğrenir. Hayatı bir bütün olarak ele almalı. Kötü kısımlarını reddetmemeli insan. Şöyle ki:
İyi günler size mutluluk verir,
Kötü günler size tecrübe verir,
En kötü günler size ders verir,
En iyi günler ise size anılar verir.
Mutlak iyi ve mutlak kötü diye bir şey yok. Hayatın rengi siyah veya beyaz değil. Gri bölgeler de var. O gri havanın hangisinden güneşi doğduracağı, hangisinden gecenin ( karanlığın ) basacağını ayırt edebilen insanlar " eğitimli " olanlardır. Eğitim dediğimiz şey ise insanı bilgiyle doldurmak değil, zihni karanlıktan ışığa çevirmektir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder