Hiçkimseyi bulamadığımda bulutlarla dertleşirim. Onların büründüğü çeşitli şekillerden kendime bir pay veririm. Bulutlar gökte, ben yerde... Kavuşmak kolay olmaz. Aşık olmadan kalp sevgiyle dolmaz. Ruh sevgiyle dolunca ağırlaşır ve bulutlar yer yüzüne iner. Ortam sislenir, görüş eksilir. İşte bu beklediğim andır. Atarım kendimi bilinmez bir maceraya sislerin arasına. Arsız arsız her yanını tavaf ederim burnumun ucunu bile görmeden. Sevildiğimden emin olmadan ama sevdiğimden emin olarak ve her yanıma sinen sisin yani sevdanın gözlerimi kör etmesinden razı olarak. Sisler kısa sürer tıpkı aşklar gibi. Bir bakmışsın tekrardan gökte bulut olmuş. O zaman iadeyi ziyaret yapmak gerekir. Hasret kalırım ona. Hasretimden eksilir, eksilir hafiflerim. Öyle bir hafiflerim ki gökte esen bir rüzgar oluveririm. Eserim o zaman sevdiğimin üstüne. Tatlı tatlı okşarım efsunlu sözlerimle. Yaşarım hayatı delicesine... Sonsuzluk ölüm değildir. Sonsuzluk hayatı yaşamaktır. Bunu anlarım seni her düşündüğümde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder