Erkekler hiç bir zaman büyümez. Onlar kaç yaşına gelirse gelsin hep " çocuk adamdır " Hemen izah edeyim: 30 yıl önce de Galatasaray'ın maçlarını heyecanla seyrediyordum, şimdi de aynı şekil. 30 yıl önce de playstation da futbol oyunu oynuyordum, şimdide. (Bunu gizlice sevgili dostum Murat Abimle yapıyorum. O 50 küsür ben 40 küsür yaşında bizde buluşup bazen onun çocuklarından gizli yapıyoruz. 10 yaşındaki oğlu arayıp " Baba nerdesin? " diyor o da bana oyunda gol atmaya çalışırken " Oğlum çarşıdayım " diye yalan söylüyor. :)))) Listeye devam ediyorum: 30 yıl önce de sokakta top oynardım şimdide oynuyorum. 30 yıl önce de plastik tabancalarla kovboyculuk oynardım şimdi de... Bu yazıyı niye yazdım? Bugünlerde yeni bir arkadaşım var. Adı Emir. 7 yaşında. Bizim sokaktaki kafenin sahibi olan arkadaşımın çocuğu. İkindiden sonra dere kenarına attıkları masalarda Türk kahvemi içerken Emir'le oyunlar oynuyoruz. Mesela futbol: sokağın iki ucuna geçiyoruz ve birbirimize sırayla gol atıyoruz. Mesela kovboyculuk. Emir'in oyuncak tabancasıyla hayali düşmanları vuruyoruz. Birde yeni bir oyun icat ettik. Yerdeki ağaç dallarını alıyoruz ve ben Emir'e 1 yap diyorum. Dalı eğip büküyor ve 1 yapıyor. 4 yap diyorum 4 yapıyor. Vallahi çocuklarla oyun oynarken vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum. Resmen kendimi unutuyorum ve mutlu oluyorum. Selam olsun tüm çocuklara ve " çocuk adamlara"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder