İnsanın içinde gizli bir güç vardır. Çoğu zaman kendisi bile farkında değildir. Güçlü olmak tek seçeneğiniz olana kadar ne kadar " güçlü " olduğunuzu asla bilemezsiniz. Hayat bazen sizi mecbur eder. Yüzmekten korkan sizi can yeleksiz kayığın ucundan pıt diye denize iter. Bata çıka, çırpına çırpına yüzmeyi öğrenirsiniz. İnsan bir buz dağı gibidir. Yüzeyde görünen heybetinin bir kaç katını derinin de saklar. Kötü bir şey olduğunda kurban psikolojisine girip kötü talihe isyan etmek yerine bizi zorlayıp içimizdeki potansiyeli ortaya çıkartan olaylara teşekkür etmeliyiz. Hayat bir okul ama sistemi biraz farklı. Okulda önce dersi görür sonra sınav olursunuz. Hayat ise; önce sizi sınava çeker sonra dersi verir. Ve öğrenmeniz gereken dersi anlayana kadar hayat benzer olayları önünüze getirir. Sizi rahat bırakmaz. İnsan bi durup kendine bakmalı. Hayatı ve kötü talihini suçlamak yerine aynayı kendisine çevirmeli ve " Ben nerede yanlış yapıyorum? " demeli. Bir oyunun içindeyiz, amacımız dünyayı tanımak. Kendini tanımadan bu oyunu asla kazanamayız. O yüzden ilk önce kendini tanı. Sana bir soru soracağım: Hayat onu bulman için seni zorladığında daha önce hiç en büyük gücünü açığa çıkardın mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder