Bilmek değerlidir. Sizi hatalardan uzak tutar. Ama neyi bildiğin daha önemlidir. Kendini bilen insan kaldıramayacağı yüklerin altına girmez. Sonuçta o taşın altında sadece siz değil çevreniz de kalır. Bakın Zelensky'nin Batının gazına gelip Rusya'ya karşı giriştiği macera. Taşın altında Ukrayna halkı kaldı. Bakın Hitler'in açtığı dünya savaşı. Sonuçta Almanlar bedel ödedi. Ben kavramı somutlaştırmak için majör örnekler verdim. Ama bu durum insan için de geçerli. Peki başkasını bilen insana gelecek olursak. Bir insan başkasını tam olarak bilebilir mi? Bunun iki türlüsü var. Başkasının hikayesini ( Mesela hasta yalnız bir ihtiyar olabilir ) bir sinema filmi izliyormuş gibi izleyenler. Peki bir olay başına gelmemişse " o film " sana duyguyu ne kadar geçirebilir? Diğer türlüsü ise empati kuranlar. Ben böyle insanlara denk geldim mi onları asla bırakmıyorum zaten onlar da beni bırakmıyor. Çok şükür. İnsanlar birbirinden öğreneceği pek çok şey oluyor. Yada zaten bildiği ama okunup çevrilmiş tozlu kitap sayfalarının altında kalmış duyguları, halleri size tekrardan " hatırlatan " o kıymetli dostlar yok mu? Onlara sımsıkı sarılmalı insan. Kırklarımı çok sevdim. Artık neredeyse ortalarına geldim. Önümüzdeki 10 Kasım 44 oluyorum. Buralarda eskiden aylarca atlatamadığınız bir krizi olayı mantığınıza ve gönlünüze oturtarak serin kanlı bir şekilde bir kaç saat içinde kimseye yük olmadan hallediyorsunuz. Bu hani şimdilerde Netflix'de tekrardan gösterilen Heroes dizisindeki kendini yenileme gücü olan amigo kız Clair Bennett'in durumuna benziyor. Ne kadar yaralanırsan yaralan iyileşeceğini bildiğin için hayatı yaşamaktan ve eğer etik kuralları ihlal etmiyorsa her duygunun peşinden gitmekten korkmuyorsun. Ezcümle: Sağlık olduktan sonra her şey hallolur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder