Seni İzliyorum Çocuk

 

Dün vakit akşama doğru ilerlerken evimden dışarı çıktığımda sokakta komşumun çocuklarını gördüm. Birbiriyle kardeş beş yaşında bir kız ve on yaşında bir oğlan. Örtü serdikleri bir masanın üzerinde çikolata ve limonata satıyorlardı. " Onur Abi limonata içer misin ? " diye sordular. Karton bardaktaki limonatayı içtim ve ücretini ödedim. Çocuklar çok mutlu oldular. Aklıma kendi çocukluğum geldi. Bende küçükken tezgah açar annemin okuduğu aşk romanlarını ve abimle defalarca okuyup artık her sayfasını ezbere bildiğimiz siyah beyaz resimli, Spiderman, Zagor, Teksas çizgi romanlarını satardım. Mutlu olurdum. Bir ilk okul çocuğu bir kaç kitap yada bir bardak limonata sattığı için çok mu zengin olurdu? Hayır. Ama yetişkinlerin aksine geçmişin pişmanlığı ve geleceğin kaygısını hissetmeden "o anı" doya doya yaşadığı için bir çocuk mutlu olur. Yazın kumsalda plastik kova ve kürekle kumdan kale yapan bir çocuğa " Kalen çok güzel olmuş ama sahile vuran bir dalga kaleni götürecek, çok uğraşarak yaptığın kumdan kale yarın olmayacak " deseniz çocuk size " Yarından bana ne! " der. Çocuklar anın efendisi oldukları için mutludurlar. Mutluluk dediğimiz kavram, sürekliliği olan akıp giden film gibi bir şey değil. Mutluluk hayatın içinde ki anlardır. Bir yetişkin günde 10-15 kahkaha atarken bir çocuk 400 kahkaha atarmış. Burada durup bi düşünmek lazım.Yazıyı Çocuk adlı eski bir şiirimle bitireyim: 

Seni izliyorum çocuk,

Tek kaygın oynadığın oyunlar,

Anne ve babanın seni çok sevmesi,

Okulda ki arkadaşların,

Öğretmeninin defterine kırmızı kalemle attığı yaldızlı pekiyiler... 

Seni izliyorum çocuk,

Küçük ama mutlu bir dünyan var,

Henüz kalbin kırılmamış,

Ruhun günahla kirlenmemiş,

Ve annen-baban uzaklara gitmemiş... 

Seni izliyorum çocuk,

Sakın ha büyüme diyeceğim sana,

Büyümek öyle ahımşahım bir şey değil,

Büyüyünce ne oyun oynayacak vakit,

Nede eski günleri satın alacak nakit,

Olacak... 

Seni izliyorum çocuk,

Annene-babana öyle bir sarıl ki,

O anları iyice ezberine al,

Çünkü onlar bir gün gidecekler...

Benimkiler gitti ben oradan biliyorum...

Ama bunların hiç birini sana söyleyemiyorum...

Sadece seni izliyorum çocuk... 

Görsel: Sena Acar