Birgün umduğun gibi çıkmayacağından yada miadının dolup büyüsünü yitireceğinden korktuğun için sevgiye bir türlü cesaret edemezsen bir yanını noksan bırakırsın. Bu tıpkı " Yaşayacağım hayat belirsiz " diyip 9 ayın sonunda doğmaktan vaz geçen bir bebeğin durumuna benzer. Hayat matematik değildir. 2+2 her zaman dört etmez. Bazen üç ettiği durumlarda vardır. Denklemde ki o noksan olan 1 sana " sabrı " hatırlatmak içindir. Ağla ama göz yaşlarının kuytularındaki hisleri de beraberinde götürürken sakın ha panikleme. Bazen "eski seni" kaybetme zamanı gelmiştir sadece. İnan bu kötü bir şey değil: Ben de çok ağladım oradan biliyorum. Hayat matematik değildir. 2+2 bazen beş eder. Denklemde ki o fazla olan 1 "şükrünü" ortaya koyman içindir. O yüzden hayatın matematiğine saygı duy tıpkı bir müminin kadere duyması gerektiği saygı gibi... Kafese girme. Üstesinden gelebileceğin önemsiz ( inan ki önemsiz ) şeylerden ötürü kendini tutsak etme. Bunlar gurur, korku gibi şeyler. Gireceğin tek kafes kuşları beslemek için olsun. O yüzden özgür ol. Hayatta ölüm hariç geri alınamayacak telafi edilemeyecek hiç bir şey yoktur. Gülümse, lütfen gülümse de bulutlar dağılsın. Çünkü gülümseyince çok güzel oluyorsun...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder