Zaman

 Zaman Tanrı'nın en büyük merhametidir. Zaman olmasaydı ve her şey "birden" olsa insan buna katlanabilir miydi? Neşe hüzün, kahkaha gözyaşı, doğum ölüm, sevgi nefret, aşk ayrılık... Her birinin kendine ait bir zamanı olduğu için insan bu duyguların taşıyıcısıdır. Yoksa hayatın tümünü bir anda içmeye çalışan insan, kendini kaybedip asla ayılamayacağı bir sarhoşluğun içinde debelenip dururdu. Zaman yaşananları aydınlatan bir ateştir. Zaman olmasa çocukluğumuza, gençliğimize, olgunluğumuza şahit olabilir miydik? Tohumun fidan,fidanın ağaç oluşuna şahit olabilir miydik?  Şu hayatta toz kondurmadıklarımız kirden görünmez olmuş... Görmek için bazen gözler kafi gelmez. İnsan bazen zamanla görür...

Ya mekana ne demeli?  Mekan ( dünya ), hakimiyet kurup egonu yarıştıracağın yada kocamanlığı karşısında ürkeceğin bir rakip değil her şeyin senin başına gelmesini engelleyen bir habib'dir. O yüzden; rakib habib olduğunda, lanet hidayet olduğunda, eziyet inayet olduğunda, husumet afiyet olduğunda, gaflet vahdet olduğunda insan gerçekten kurtulur.