Ah bu belirsizlik... İçimi kemiriyor. Oyun oynayacak yaşı geçmişim diyorum kendi kendime. Kendimi korumaya alayım, diyorum ama duygulara sağır bir hayatın nesini koruyacağım? Belki de erimek toprağa karışıp bir bitkide dirilmek daha iyidir. Bir çiçek olmak ve iki genç aşığın hikayesinde yer almak. Bu cümleler çözünüp, ufalanmış mevcudiyetimden geriye kalan bakiye. Bununla hiçbirşey alamam çünkü zaman aşımına uğramış. Ama belki bir kaç gönül kazanırım. Sonra geçmişe bakıyorum: bu günlerde ki belirsizliğin kurşuniliğinin çok daha güçlü olduğu günler de geçirmişim. Denize bakmış ama ayaklarımı sokamamışım. Gülü koklamış ama koparmamışım, dalında ki üzüme dokunmuş ama tatmamışım... Galiba oruç sadece ramazan ayında tutulmuyor. Hayatta da orucunda olduğumuz şeyler var. Muhabbet, afiyet, devri saadet gibi şeyler. Hikmetinden sual olunmaz. Kaderimizi yaşayacağız, sabır ve şükürde olacağız...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder