Aslan ormanların kralıdır. Sıçan ise lağımların. Herkes kral olmak ister ama lağımlarda dolaşmaktan vazgeçmez. İnsanlarda kral olma kompleksi vardır. En iyisi olmak ister. Çocuk sınıfın en iyisi olmak ister, çoban köyün en çok koyununu gütmek ister, genç kız mahallenin en güzel kızı olmak ister, tüccar kasabanın en zengini olmak ister, hasbel kader başkan olmuş ABD'li sarışın kıro bir manyak dünyanın kralı olmak ister. " Her birimizin içinde bir hükümdarın zihniyeti vardır; kendisi için sınırsız yetki ister ama bu sınırsızlığın bedelini ödemek istemez " diyor Seneca. Bu insanlar hatalarının sorumluluğunu üstlenmezler ve başkalarını suçlarlar. Suçu hep bir günah keçisine yüklerler. Artık onlar bir " varyemeze " dönüşmüşlerdir. Zengindirler ama onun zekatını vermekten ödü koparlar. Onlar artık cimridir. Kazancı olgunluğun önünde tutarlar. Çalışmanın ödülünün ne kazandığımız değil, ne olduğumuz hususunu gözden kaçırmaktadırlar. Büyük olmalarına rağmen küçük şeylerin peşinden koşarlar. Eşşeği kral yaparsan saray ahıra dönüşür. Aslan olmanın hayalini kuran bir kedi sıçanlara olan iştahını terk etmelidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder