Dua

 Dün akşam evimin yakınında ki camiye gittim. (Camide hocanın sesini duyup, cemaatle hep birlikte kılmak daha güzel ve tesirli oluyor.İbadet esnasında ve sonrasında insanda mutlak bir huzur ve mutluluk hüküm sürüyor. )Avluda ki bankta oturmuş ezanı beklerken her gün muhakkak bir kere tekrarladığım kişisel duamı tekrarladım:Allah'ım rahmetin ölmüşlerin üzerine olsun. Nurlar içinde yatsınlar, ruhları şâd olsun. ( Bu esnada ailemizin ölmüşlerini gözümün önüne getiriyorum.) Açlara, açıktakilere, kimsesizlere, yoksullara, hastalara, hasta yakınlarına yardım et Yarabbim. Çalışanlara ve yolculara yardım et Yarabbim. Allah'ım: bizleri kazalardan, belalardan, kötülüklerden muhafaza eyle Yarabbim. Günahlarımızı bağışla, hatalarımızı affeyle, tövbelerimizi kabul eyle. Bizlere iyilik, güzellik ver. Hem bu dünyada hem ahiret hayatında. Allah'ım evlatlarımızı ana babalara, ana babalarımızı evlatlara bağışla. Ailelerimize: sağlık, mutluluk, huzur, bereket, uzun ömür ver Yarabbim. Ailelerimizi koru Yarabbim. Sonra çevremdeki şifa ihtiyacı olanların isimlerini zikredip " Sağlık ver Yarabbim " diyorum. Ardından benim için özel olan insanların ismini zikredip her biri için " Kolaylık ver, mutluluk ver " diyorum ardından: sevdiklerimi koru onlara iyilik güzellik ver diyorum. Devam ediyorum. Allah'ım: çatıma,aşıma, sağlığıma, imanıma şükürler olsun. Çatımı, aşımı, sağlığımı, imanımı daim eyle, imanımı kabul eyle. Müslüman olarak canımı al. Rahmetin Atatürk ve silah arkadaşlarının üzerine olsun. Rahmetin kahraman komutanlarıın ve askerlerinin üzerine olsun. Rahmeti peygamber efendimiz ve sahabelerin üzerine olsun. Allah'ım: akıbetimizi hayır eyle, ahiretimizi cennet eyle, mizanda sevabı ağır basanlardan eyle, ahiret gününde kitabı sağ tarafından verilenlerden eyle, peygamber efendimizin şefaatine nail olanlardan eyle, senin rızanı kazananlardan eyle. Beni ailemi ve sevdiklerimi kurtar. Beni ailemi ve sevdiklerimi koru, bizlere merhamet et. Dualarımızı, ibadetlerimizi, imanımızı kabul eyle, kabul eyle, kabul eyle. diye günlük duamı bitirdim. Ezan okundu. Avludaki banktan kalktım ve camiye girdim. Önlerde bir yere oturdum. O esnada yaşlıların kullandığı dört ayaklı yürüteci kullanan biri yanımdan geçmeye başladı. O kişinin yüzüne baktım maksimum otuz yaşındaydı. Vücudunun sol tarafı felçliydi. Elleriyle kavradığı metal yürüteçten destek alıyor, sağlam olan sağ ayağının üstüne vücut ağırlığını veriyor ve felçli sol ayağını yerde sürüye, sürüye yavaş yavaş ve ağır aksak ilerliyordu. Caminin merdivenlerini muhtemelen birinin kucağında veya yardımıyla çıkmıştı. İçimden engelli haliyle camiye gelen, en ön safta duran o kardeşime helal olsun, dedim. Maalesef çoğumuz: Bize her şeyi veren Allah'ımıza günde beş sefer teşekkür etmeyi, günde beş sefer huzuruna çıkmayı, onu zikretmeyi çok görüyoruz. Günler akıp gidiyor ve ömrümüz azalıyor. Şeytanı yenmeli ve bir yerden başlamalıyız. Yeni bir başlangıç yapmalıyız. Unutmayın: tövbe kapısı her zaman açık.