Birgün beni unutup gitmenden korkuyorum. Bu yitirişi diğer kayıplarımın yanına koyup sıradanlaşmasından daha çok korkuyorum. Kalbimi gözetlemen çok kıymetli. Duygularımdan, çelişkilerimden, sana meğil eden gönlümden utanmıyorum. Belki ben yıllardır kendimi rahat hissedecek bir gönül arıyordum. Bir bulutun gökte kendini rahat hissetmesi gibi. Bir papatyanın yemyeşil kırlarda huzuru bulması gibi... Sana söz; buluşacağımız güne kadar bakışlarım hep yerde olacak. Hayatıma renk kattığın için teşekkürler. Renk demişken sana kırmızının çok yakıştığını söylemiş miydim? Gün batımının kırmızısı gibi. Acemi bir aşığın yanaklarında ki kırmızı gibi. Seven bir kalbin kırmızısı gibi. Şunu unutma beybi: Ben bir maraton koşucusuyum. Bunu ömrümün sonuna kadar sürdürebilirim. Tebessümündeki perdeden süzülen aşk ışığıyla beslenip yola devam edebilirim. Hangimizin içi-dışı bir ki? Hayat sevdiğin zaman hakiki. Duygularım sahici...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder