Size bu satırları şafak sökerken saat 5.42 ' de Yalova sahilindeki çay bahçesinden yazıyorum. Aydınlık, geceyi doğu tarafından yavaş yavaş bir kağıt gibi yırtarken, martıların çığlıkları mavi gövdelerini sahile vuran dalgaların sesine karışıyor. Az evvel camiden geldim. Sabah namazını cemaatle birlikte kıldım. Daha önceki yazılarımda bahsettiğim ikindi namazlarında camiye tekerlekli sandalyesiyle gelip merdivenleri yürüteciyle çıkan ve hep en önde saf tutan ayakları tam tutmayan yürüme engelli güzel kardeşimi yine gördüm. O bile sabaha karşı camiye geliyorsa ( tekerlekli sandalye ve yürütece muhtaç ) peki ya diğerleri...Sabah namazı aslında hiç uyumadan geçen ve kuran okuyup, teheccüt ve bir saatinde de tespih çekerek geçen bir gecenin son ibadet halkasıydı benim için.Bazen uyku kaçabiliyor. Ben artık bu duruma " üff niye uykum gelmiyor " demek yerine " Rabbim bu gece benden ibadet bekliyor " diyerek bu uyanık zamanı ibadetle geçiriyorum. Herkesin inancı ve ibadet tarzı-miktarı kendine. Ama hayat insanı uyandırmak ve " kurtarmak " için bazı kritik anlarda değişim rüzgârları estiriyor. Akıllı olan bu rüzgâra karşı değirmen kuruyor, akıllı olmayan ise duvar örmeye çalışıyor. Ben bugünlerde bu rüzgârı hissediyorum ve ibadetlerimi daha da arttırmayı Rabbimden diliyorum. Bana camiye gelen yürüme engelli kardeşim ilham oldu, bu pazar sabahı yazısı da belki birilerine ilham olur...
Aşk din,
Mutluluk ibadet,
Sevgi ise Tanrı'dır.
Tanrı'yı unutmayın. Çünkü O sizi hiç bir zaman unutmuyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder