İnsan dürüst olmalı, her şeyden önce kendine karşı. Arzuladığımız bir olayın olmaması durumunda o iş için yeterince emek verip vermediğimizi kendimize sormalıyız. Ah o yirmili yaşlar yok mu? Kafaya taktığımız bir şeyi hayat memat meselesi haline getiririz. Bu bir hedefte olabilir, bir aşkta... Yolun yarısını geçince anlıyor insan hayatın ya hep ya hiç den fazlası olduğunu, siyahın ve beyazın yanında bir de griler olduğunu ve o griliğin insana başarızızlıktan deneyim kazandıran bir aşama olduğunu. Şu hayatta ahlaksız olmadıkça utanacak hiç bir şey yok. Sevmek, aşkını itiraf etmek, yenilmek, tökezlemek, bir işte çuvallamak ayıp değil. İnsanların ne dediğinin hiç bir önemi yok. Siz bir gemi, etrafınızı saran deniz ise insanların dedikoduları olsun. İçinize su almadığınız müddetçe asla batmazsınız ve bir gün hayalini kurduğunuz limana varırsınız. Değer görmediğiniz ortamda menfaatiniz ne olursa olsun kalmayın. Sonuçta onurunuz her türlü menfaatin üzerindedir. Bakın Epictetus ne demiş:" Gerçeklikten acı duymazsınız. Ona yüklediğiniz hikayeden acı duyarsınız "
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder