Tüm güzel şeylerin ardında ölçü vardır. Pişiren ölçüyü tutturmuşsa yemek lezzetli olur. Konuşulan sözlerde ölçü varsa muhabbet güzel olur. İnşaatında ölçü olan bina ayakta durur. İnsan yaş aldıkça ölçülü olmayı öğreniyor. Hiç kimsenin ilk sefer yaptığı yemek harika olmaz. Deneye yanıla, tadına baka baka hayatta ideal noktaya ulaşır insan. O yüzden hayatta sabırlı ve ısrarlı olmalı insan. Ama olmayacak şeydenden vaz geçmesini bilmeli. Bir taşı yüz sever havaya atsanız, yüzünde de yere düşer. Taştan kuş olmasını beklememeliyiz. Biz bugünlerde ülke olarak ölçüyü kaçırdık galiba. Evlerinden suçlu çocuklar yetişen anne babalar kayıtsızlığın ölçüsünü kaçırdı, iktidarın muhalif kesimi hizaya getirme aparatına dönüşmüş bağımsız olması gereken yargı saraya taraf olarak tarafsızlığın ölçüsünü kaçırdı, muhalifi karalayıp, demokrasi şirazesi kaymış, emeklisi aç, üniversite mezunu işsiz kalmış ülkeyi toz pembe güllük gülistanlık gösteren yandaş medyanın yaptığı haberlerde kalemin, mikrofonun ölçüsü kaçtı, ülkeye on milyon ne idüğü belirsiz mülteciyi kabul eden ve demografik yapısı yavaş yavaş değişime uğrarken, ileride Türk-Arap nüfus arasında doğabilecek kültürel çatışmaların sosyal patlamaya evrilebilmesinin taşları döşenirken " misafirperverliğin " ölçüsü kaçtı, 30 bin vatandaşımızın katili, imralı canisi PKK nın elebaşısı bebek katili, terörist Abdullah Öcalan'a " kurucu önder " diye hitap edilirken" hoş görünün " ölçüsü kaçtı, 2002 den beri 24 yıldır ülkeyi yöneten ve halen gelecektede, ölene kadar yönetmek isteyen saraydaki muhteşem muhteremin koltuğa olan aşkının ölçüsü kaçtı... Ne diyeyim, Allah sonumuzu hayır eylesin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder