Yerimizi korumayı çok istiyoruz. Yerden kastım bu sosyal statü de olabilir, işimizde ki kariyer de olabilir, paranın hayatta bizi konumlandırdığı yer olabilir veya ilişkimizde partnerimizin gözündeki yerimiz olabilir. Hayattaki yerimizi yaşamak yerine onu korumak için sürekli diken üstünde hayatlar yaşıyoruz. Geldiğimiz o yeri çin seddi gibi yüksek duvarlarla çevrelemişiz ve giriş-çıkış yollarını kesmişiz. Yeniliğe kapalı hayatlar yaşıyoruz ve bir süre sonra bu bizde ruh tembelliği yapıyor. Şunu anlamamız gerekiyor. Yer dediğimiz şey korunucak bir şey değil, yaşanacak bir şeydir. Taş yerinde ağırdır diye bir söz var. Ama sen taş değilsin. Önünde keşfedilecek bir hayat var. Biz yerde olmak için değil yolda olmak için doğduk. Bulunduğumuz yere taparcasına yaşarken yolun güzelliğini unuttuk. Yol harekettir, yer ise durağandır. Yol yerden daha güzeldir. Yol iki yer arasındaki şey değildir. Yer iki yol arasındaki şeydir. Yerimize istediğimiz zaman geliş ve gidiş yolları bıraktığımız gün gerçekten özgür olacağız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder