Rüyamda yine bir sınav ve sınavı unutup çalışmadığımı görüyorum. Hayatımdaki sınavlar beni çok mu korkutmuş sık sık bunu görüyorum. Yoksa Tanrı'nın bendeki bazı şeylerden memnun olmadığının bir işareti mi? Yada geçmişteki hatalarımın telafi edilmesini mi anlatıyor bilemiyorum. Ya telafisi mümkün olmayan bir hatam varsa? Evimin orada, dere kenarında bir ağaç var. Çıplak kalmış dallarında düştü düşecek bir kaç kurumuş sarı yaprak, diğer yarısında ise kışa isyan eden yeşilliğini korumuş sararmayı ve dallardan düşmeyi reddeden asi yeşil yapraklar. Bu tuhaf ağacın yarısı doğaya karşı isyanda. Acaba farkında olmadan ben de mi isyan ediyorum? Çalışmadığım sınavlar korkutucu ama eğer varsa farkında olmadığım isyanlar daha korkutucu... Sabah gece yağmurlarının ıslattığı yollarda sulara bata çıka koşmuşum. Ardından kahvaltımı ediyorum. Zeytin, peynir, bir kaç dilim taze ekmek. Hepsi de lezzetli geliyor. Şükredip kafeden ayrılıyorum. Köprüden karşıya geçip dere boyunca yürüyorum. Bir banka oturup iki sigara tüttürüyorum. Derede yüzen martıları izliyorum. Bugün öğleyi camide kılayım, diyorum. Cami kalabalık. Ezan öncesi vaaz veren hoca: insanların cehenneme götürülürkenki feryadını duysanız dehşete düşüp bayılırdınız, diyor. Cemaatle beraber namazımı kılıyorum. İçim huzurla doluyor. 2022 nin Aralık ayında başladığım beş vakit namazı tam üç yıldır kesintisiz kılıyorum çok şükür. Halbuki kılmaya 2005 de 22 yaşındayken başlamış, defalarca yeniden başlayıp bırakmıştım. Demek ki hammışım... Anlıyorum ki iman da insanın içinde olgunlaşması gereken bir şeymiş... Eve gelip kendime bir kahve koyuyorum ve sizlere bu yazıyı yazıyorum.
Aşk din,
Mutluluk ibadet,
Sevgi ise Tanrı'dır.
Tanrı'yı unutmayın. Çünkü o sizi hiç unutmuyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder