Sevdik. Filmlerde bir yumrukla on kötü adamı yere seren karizmatik aktörü sevdik. Allah vergisi güzelliğini gösterişli kıyafetler içinde taşıyan, hoş sesiyle şarkılar söyleyen kliplerdeki o güzel popçuyu sevdik. Gol atan topçuyu sevdik. Meydanlarda gürleyen o siyasetçiyi sevdik. Biz hep herkesin sevdiğini ve güçlü olanı sevdik. Acaba hiç üstü başı boya-sıva içinde çocuklarının rızkı için bütün gün inşaatta çalışmış işçi Mehmet'i sevdik mi? Çocukları için saçını süpürge etmiş, iki evlat büyütmüş, şimdide torunlarına bakan Fatma teyzeyi sevdik mi? Doğuda kışın eksi yirmi derecesinde kelle koltukta vatanı koruyan asker Ali'yi sevdik mi? Emekli maaşı yetmediği için yetmişinden sonra sokakta simit satan Rafet amcayı sevdik mi? Biz gerçekten sevmeyi bile beceremedik. Kendimizi bile doğru dürüst sevemedik. Noksanlıkları ayıp sandık. Parasızlığı, şöhretsizliği, yalnızlığı kayıp sandık. Kuyruklu bir yalana inandık. Pop-kültürün yarattığı sahte ilahlara taptık. Biz " Yaradılanı severim yaratandan ötürü" sözünü unuttuğumuz gün ilk yanlışı yaptık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder