Dünyada kopan gürültünün içinde kaybolmaktansa, sessizliği seçtim. Fani kalabalıkların hep bir ağızdan bağıra bağıra " para, makam, güç, aşk " şarkısını söylerken kendinden geçip benliklerini yitirişlerini oldum olası hüzünlü buldum. Onlar bağırdı ben sustum. Sonuçta kendini yitirip kendini hatırlamayan insan görünür olsa ne olur olmasa ne olur. Ben sessizliğimde ruhumun sesini dinledim. Yoksunluğun ve kederin kara damlalarında ıslandım. Kara koyun oldum. Nefsimin arsızlığını doyurmak için kurt olmaktansa, RABBİME kurban olacak bir koyun olmayı seçtim. Me, mee, meee... Lütfen sözümü kes-meee. Hani bir köprü var. Öte dünyada geçeceğimiz. Anladım ki biz o köprüyü aslında yaşarken geçiyoruz. Para, makam, güç, aşka dalıp yoldan çıkanlar olacak. Birde nefsini karartıp yolda olanlar olacak. Selam olsun nefsini karanlıkta, huzurda saf tutanlara...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder