Boşsak alırız. Doluysak veririz. Verdikçe ruhumuz yükselir. Eksilmekten korkmayanlar anlamı keşfeder. Ama dolu olmanın da bir bedeli vardır. O da ağırlıktır. Hayatın yükünü taşımaktan yorulmayanlar ancak dolu olabilir. Hafif olmak da bir tercihtir. İçilmiş sudan geriye kalan plastik bir şişe hafiftir mesela. Rüzgarda oradan oraya amaçsızca yuvarlanır. Her gürültü çıkarana aldanma. İçilmiş sudan geriye kalan boş plastik şişeyi iki elinle sıkıştırınca GIIRC!! diye ses çıkarır. O ses onun son eylemi olur. Sonra çöp tenekesini boylar. Deneyim insanı dolduran şeydir. Yola çıkmadan deneyim kazanamazsın. Ama her şeyin deneyimine de sahip olamayız. Deneyiminin yetmediği yerde bazı sorunları da aklınla çözeceksin. Yaşın kaç olursa olsun yola çıkmaktan yeni bir maceraya başlamaktan korkma. Kendini zorla. Garantici olma. Çünkü hiç bir şeyin garantisi yok. Gün gelir konuşmayı, yemek yemeyi, kendi adını, hatta hayatta ki en kıymetli varlığın çocuklarının bile kim olduğunu unutabilirsin. Annem alzheimerın son aşamasında oradan biliyorum. Elinden gelenin en iyisini yap gerisini Allah'tan bekle. O yüzden bilinmezlikten korkma. Sen kaktüs için bütün çölü geçmek isterken kader seni şırıl şırıl akan nehrin yanındaki gül bahçesine götürebilir. O yüzden kaderi hafife alma. Amacı ilahlaştırıp yolculuğu yabana atma. Çünkü ancak yola saygı duyanlar gidecekleri yere varır. Amaca tapanlar ise yaşamdan noksan kalır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder