Herkes biliyor. Ama ne kadarımız anlıyor? Hiç çalışmak zorunda olmayan babadan zengin olan bir mirasyedi her ay hesabına ne kadar para yattığını bilir ama alın teri akıtan bir emekçinin kazandığı yevmiyesinin değerini anlayabilir mi? Tensel haz peşinde koşan ve o çiçekten öbürüne konan bir çapkın flört etmeyi bilir ama bir ömür evli olan bir kişi gibi aşkın ve sevginin ne demek olduğunu anlayabilir mi? Çocuğunu büyütmüş adam etmiş anne ve baba yavrusunun büyüme sürecinde emeğin, sabrın, şevkatin değerini anlayabilir ama hiç çocuğu olmamış birisi o çocuğun sadece büyüdüğünü bilebilir. Örnekleri çoğaltabiliriz. Bilmek ile anlamanın ayrı şeyler olduğunu söylüyorum. Bir esnaf yakalanırsa ceza yiyeceğini bildiği için terazide hile yapmıyorsa ona ahlaklı diyemeyiz. O ahlakı anlamamıştır. Cezalar işe yarasaydı hapisaneler suçlularla dolup taşmazdı. Toplum olarak bir dönüşüme girmemiz gerekiyor. Bununda yolu çocuklarımıza iyi eğitim vermemizden geçiyor. Cezalarla suçun önüne geçemeyiz. İnsanların ahlakı, etik değerleri ve prensipleri " anlaması " ve içselleştirmesi gerekiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder