Evlat bir annenin canının canıdır. Anne evladın ilk yuvasıdır çünkü dokuz ay karnında taşır. Anne evladın noktasıdır. Çünkü söz konusu anneyse söz biter konu neyse ona noktalanır. Evlat annenin ömrüdür. Aldığı her nefeste annenin şükrüdür. Anne evladın toprağıdır. Kabul olacak duasıdır. Kök salar toprağa, bağırındaki sevgi ile büyür.Annenin şifasıdır. Annenin bitmeyen tasasıdır.Evlat kapanmayan yaradır. Büyürken kader kirletir masum ruhu. Ruh anne duasıyla tuzaklardan sakınır. Koşulsuz sevgi ile arınır. Evlat anne kalbinde barınır. Annesine saygı gösterenin amel defterine sevap yazılır.Annenin tebessümü cennet, hüznü cehennemdir. Gözünden süzülen yaş kalbe akar, sevinçten ise kalpte firdevs ormanı yapar, kederdense kalpteki ormanı yakar. O yüzden; Anne evladın sıratıdır. Evladın miracında ki kır atıdır. Kalp evlat sevgisi için dardır, o yüzden onu emanet ettiği yer duadır, YARADANDIR.İnternette gördüğüm bir paylaşım beni çok duygulandırdı. Bir baba 4 yaşındaki oğlunun doğum gününü kutlarken balon patlatarak eğleniyorlarmış. Çocuk " Baba kırmızı balonları patlatma çünkü onları annem şişirdi, onların içinde annemin nefesi var " demiş. Bir çocuğun annesine duyduğu sevgi bundan daha güzel ifade edilemez herhalde. Annelerimizi sevelim, sayalım. Çünkü dünya üzerinde bizi ondan daha çok sevebilecek başka bir kadın yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder