Bazen susmak en iyisidir. Size karşı saygısız olanların seviyesine inmemiş olursunuz. Cevap vermeyerek hamlelerini boşa çıkarmış olursunuz. Çünkü cevap verdiğinizde dilleriyle size akıttıkları zehri otomatikman bünyeye kabul ediyorsunuz. Bazen en iyisi muhatap olmamak. Ama insanın bunu öğrenmesi için çoğu zaman bir ömrün yaşanması gerekiyor. Devletleri veya rakip siyasi partileri karıştırmak için karşıt gurup tarafından yapılan enformasyon savaşlarında bile bazen sessiz kalarak ortaya atılan enformasyonu değersizleştirip zamanın içinde eritme stratejisi uygulanıyor. Ümit Özdağ Algı Operasyonu ve Psikolojik Savaş kitabında bu konuya değiniyor. Bazen susmak lazım. İyi düşünmeden fikir olgunlaşmadan konuşmamak lazım. Çünkü birine bir söz verince sözümüzün esiri oluyoruz. Biri hakkında kötü bir lakırdı edince o kişiye borçlanıyoruz. İnsanlar ömürleri boyunca hakim olamadıkları dillerinden ötürü üçüncü şahıslara karşı girdikleri manevi borçlarının toplamını hesap etseler, hemen o anda iğne iplik alıp ağızlarını dikerler yada dillerini koparırlardı. Çok ciddiyim. Çünkü laf ağızdan çıkana kadar senin esirin, ağızdan çıktıktan sonra sen lafının esiri oluyorsun. Nobel ödüllü yazar Ernest Hemingway : Konuşmayı öğrenmek sadece iki yıl sürerken, sessiz kalabilmeyi öğrenmek atmış yıl alır demiş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder